Şiirlerim

Siyah perde; Doğrum!

18 Mart 2021

Ah nereye gidiyor bu insanlar?
Hey evlat, nereyedir yolunuz,
Aradıklarınız orada mıdır?
yer var mı aranızda, bizde gelelim…
bakmayın tek kişi olduğuma,
bir ordunun hainliklerini sırtımda taşırım.
tasa etmeyin, yorucu olsa da varım.

varırım, o soluksuz yolcuğun son noktasına
kimdir yolumuza engeller koyacaklar?
ben bilirim o engelleri aşmayı.
müstehzi bakışlar yöneltmeyi
kendinizde haklılık olarak görmeyin.

engeller doğru yolu gösterir
engelsiz bir yol kayıptır,
cana ihanettir. 
bilirim ihanetin bedelini,
sırtımda taşıdıklarım
canlarına ihanet edenlerin 
kabul etmekte zorlandıkları doğrumdandır. 

bilir misiniz her darbenin sonunda güldüğümü?
üzülmedim, acı çekmedim!
Yapamazdım. Zayıflık ve onursuzluk bilirim.

yere sağlam bastığınız müddetçe
yıkılmanız zordur.
ancak bir iç çekişiniz havaya süzülmenizi sağlar.
yara izi olmayanın hayatı, değersizdir. 
zorluk bilmeyen, görmeyen ve aşmayan her kişi
insanlığın yaşamak istemediği candır. 
Tanrının gücüne gitmesin! 

evet, hepiniz iyi insanlarsınız.
sizlere saygınlığımı sunarım. 
ancak sizlere minnet edeceğime sanmayın.
bilirim iz olan yere,
insan elinin değdiği her şeye
mutlaka iz bırakmak ister.
o yüzden sırtım açıktır.
hançerlerinizi sağlarken lütfen
kötülüğün dehası olmayı unutmayın.
kuru ve isteksiz ve yavan bir izi taşımak
canıma ve akan kanıma zehir olur. 
Öldürmez de süründürür..

Çıkmayalım mı?
bu arada günlerdir insan göremiyorum.
İnsan görüyorum ama her insanın gidişine tanık oldum.
ben insan kalanlardan yanayım
İnsan kalmak mühimdir.
kendini her acıda, sızı da, sevinçte, huzurda yenilemektir.
kabuğunu koparmak ve akan kandan yeni bir iz taşımaktır.

İnsan olanlardansanız yolumuza bulaşmamayım.

Fotoğrafın alındığı profil

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.