Kendi Halinde

Keşiş / Yalnızlık dünyanın sanatıdır

7 Kasım 2021

Keşiş doğruldu. Mücadelesini tamamladığına inanarak güneşe sırtını dönerek sivri uçlu dağlara doğru yol almaya başladı. Kendisine döndü,

+ Ruhumun derinliklerine ulaşmanın yollarını arasam da bulamıyordum. Yorgunluklarla karşılaşsam da bir yerde duruyordum. Beni bekliyordu. Zaman ulaşım yollarımı engellerle donatmıştı. Evet, oralarda bir yığın yıkıntılar mevcuttu. Zor olacağını bilsem de varacaktım. Gidecektim, elde edecektim ve kendime sıkıca sarılacaktım. Sarıldığımda kemiklerimde müthiş ağrılar hissettim. Saygıyla önünde eğildim. Kudretim olan ben oradaydı. Hiçbir zaman bende olmayan ama varlığını benliğime dokundurmaktan geri kalmayan öz benliğimi görebiliyordum. 

” Ben sensem, sen neden benden değilsin? ” dediğimde, gülümsedi.

” ben sen olmadığım gibi sende ben değildin. Kavuşmak için giriştiğin kudretler seni bana getirdi. Şimdi ‘ ben ‘ dediğin o öz ruha ulaştın. Hiç olmadığın ben, bundan sonra ben olarak ruhunda ve benliğinde yaşam bulacak ” dedi.

– kudretine varabilmek için acılar, sızılar çektim. Vazgeçecek raddeye bile geldim ve bunun için gerçek dünyanın alanından çıktım. Görebiliyordun zorluklar yaşadığımı neden el uzatmadın. Vicdanımı kanatan yollarda kan kaybından infilak olmama yüz tutan kavgada istediğimi görebilmeydin; en azından yolun yarısında kavuşmamı sağlamalıydın.

+ Şayet ulaşmak istediğin öz benlik ve ruhsa bunun için cenk etmen gerektiğine kanaat getirmiş birisi olarak yakınman boşuna değil mi? Aştığın yollarda erdem ve dirayet kazanmış olmanı görmezden gelerek saf yanına sarılman niyedir?

Devam edecek…

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.